jump to navigation

வெயில் – சினிமா விமர்சனம் திசெம்பர் 29, 2006

Posted by M Sheik Uduman Ali in Reviews.
trackback

மனித உணர்வுகளின் உண்மையான பக்கங்களை வெளிச்சமிட்டு காட்டும் தரமான தமிழ் சினிமாவை பார்க்க முடியாதா என ஏங்கும்போதெல்லாம் அங்கங்கே சில விண்மீன்கள் பளிச்சிடுவதுண்டு.  அது மாதிரி தான் வெயில்.  இயக்குநர் ஷங்கர் தயாரிப்பில் வசந்தபாலன் எழுதி இயக்கியிருக்கிறார். 

இரு சகோதரர்கள்! ஒருவன் வசந்தங்களால் நிரப்பப்பட்டவன்.  இன்னொருவன் இழப்புகளால் சபிக்கப்பட்டவன்.  இவர்களின் வாழ்வியலை கவிதையாய் கண் முன் காட்டியிருக்கிறது வெயில். 

முதற்காட்சியிலேயே ஒரு கொலைகார கும்பலை விரட்டி விரட்டிக் கொன்று ருத்ர தாண்டவம் ஆடுகிறார் பசுபதி.  அட என்னடா இது வழக்கமான சீசனல் சினிமாவோ என்று நினைக்கும் போது  காட்சியும் களமும் மாறுகிறது.  ஒரு அசலான தென்மாவட்ட சிற்றூரை களமாகக் கொண்டு பசுபதி மற்றும் பரத்தின் சிறு வயது சம்பவங்களை காட்டுகிறார்கள்.  புழுதியில் ஆடிப்பாடும் வாண்டுகள்,  செல்வச் சுவடுகள் படியாத தீப்பெட்டி தொழில் செய்யும் தெருக்கள், வெள்ளந்தியான மனிதர்கள், களையில் கிட்டிபுல் ஆடும் பொடிசுகள் என ஒரு நாவலில் மட்டுமே மண்வாசனை கமகமக்க சொல்ல முடிகிற காட்சிகளை பளிச் பளிச்சென்று திரையில் காட்டி வியக்க வைக்கிறார்கள். 

சின்ன வயதில் வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய் வாழ்க்கை தொலைத்து விட்டு வரும் பசுபதி, அடைக்கலம் தரும் குடும்பம்; ஆனால் தம்பியை தவிர மற்றவர்களிடம் இல்லாத ஒட்டுதல், ஆறுதலாய் சிறு வயது தோழி.  இந்த சூழலில் சோகமாய்; தன் காதல் களவொழுக்கக் காலங்களில் செய்யும் சேஷ்டைகளில் வாலிப முறுக்காய் என பசுபதிக்கு சரியான தீனி. தியேட்டரில் வேலை பார்க்கும் போது காதல் மன்னனாய், தாயின் அரவணைப்பில் கரைந்து போயிருக்க வேண்டிய இளவயது பருவத்திற்கு ஏங்கும் மகனாய் என பசுபதி ஒவ்வொரு காட்சிகளிலும் நிஜமாக வாழ்ந்திருக்கிறார்.  நகையை திருடிவிட்டதாக குடும்பமே கூறும் போது மொத்தமாக நொறுங்கி போகிறாரே, கலங்கடிக்கிறார்.  

அட விடுங்க சார், என்னோட சக நடிகர்களெல்லாம் கரம் மசாலாவுடன் ஹீரோயிஸத்தை நோக்கி ஓடுறாங்க, இதுல நான் இந்த பக்கமா ஓடி மேல  வந்துட்றேனு பரத் சொல்ற மாதிரியே இருக்குது அவரோட சமீப கால படங்கள்.  பார்த்து பரத், கொஞ்ச நாள் கழித்து இந்த மாதிரி இரண்டு ஹீரோ கதைகளில் நடிக்க மாட்டேனு ஸ்டேட்மன்ட் விட்றாதீங்க.  திருஷ்டி சுத்தி போடச் சொல்லுங்க.  பசுபதி ஒரு பக்கம்னா, விடலைத்தனமும், தொழில் வெறியும் கொண்ட துடிப்பான இளைஞனாய் பரத்.  இவர் வந்து போகும் காட்சிகளெல்லாம் நமக்கும் சுறுசுறுப்பாகிறது.  பாக்கெட்டில் செல்போன், காதில் எப்பொழுதும் ஹேன்ட்ஸ் ஃப்ரீ,  தெனவட்டான அடக்கம் என டிபிக்கல் தென்மாவட்ட இளைஞனாய் உள்வாங்கி நடித்திருக்கிறார்.  பிசினஸிற்காக காட்டும் நெளிவு சுழிவு, எப்போது பார்த்தாலும் முன்னாடி வந்து நிற்கும் கோபம், எதையும் எதிர்த்து நிற்கும் வயது,  துடிப்பான காதல் என ஒவ்வொரு காட்சியிலும் விளையாடியிருக்கிறார். 

பாவனா.  அழகுப்பதுமை.  விளம்பரத்திற்கு டப்பிங் பேசுவதற்காக வருகிறார்.  வழக்கமான தமிழ் சினிமா கதாநாயகிக்களுக்கான காட்சிகள் எதுவும் படத்தில் இல்லாததால்  நன்றாக நடித்திருக்கிறார்.  விளம்பர டப்பிங் பேசும் இடத்தில் மாடுலேஷனுக்காக பரத் சண்டை போட  கோபமாய் குறுகுறுப்பாய்  பேசும் காட்சிகள் ரசிக்க வைக்கிறது. 

ஷ்ரேயா ரெட்டி வாழ்க்கையை விரட்டி விட்டு ஒரு குழந்தையுடன் வாழும் தாயாக யதார்த்தமாய் வாழ்ந்திருக்கிறார். 

நா. முத்துக்குமாரின் பாடல்களுக்கு இசையமைத்திருக்கிறார் G.V பிரகாஷ்குமார்.  அட அதே துடிப்பு, இளமையாய் 90களில் நாம் கேட்ட ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசை வடிவத்தை தந்திருக்கிறார்.  வெல்டன் பிரகாஷ்.  ஒரிரு இடங்களில் மாமாவின் பழைய படங்களின் இசை தெரிந்தாலும்  பாடல்களிலும் சரி, பிண்ணனி இசையிலும் சரி  அவ்வளவு ஃப்ரெஷ். 

ஒரு சாதாரணக் கதையை  கையில் எடுத்து  அதில் மனித உணர்வுகளையும், பாசங்களையும் மட்டுமே தவழ விட்டு எந்தவொரு இடத்திலும் நோ காம்ப்ரமைஸ் சொல்லி ஒரு புள்ளியில் ஆரம்பித்து சரியாக பயணிக்கிறது படம். ஒவ்வொரு காட்சிகளாகட்டும், அதில் நடிப்பவர்களை தெரிவு செய்ததிலாகட்டும் அவ்வளவு பெர்பெக் ஷன். இந்த மாதிரி படங்களெல்லாம் ஆமை வேகத்தில் தான் இருக்க வேண்டும், காட்சிக்கு காட்சி  சோகங்களை பிழிய விட வேண்டும், ஒரேயொரு வயலின் வாசித்து ஆடியன்ஸை  பித்து பிடிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற நம் முன் தலைமுறை இயக்குநர்களின் மனோபாவத்தை சமீபத்தில் சேரனுக்குப் பிறகு இன்னும் அழுத்தமாய் வசந்தபாலன் மாற்றியிருக்கிறார் .  பொதுவாக இந்த மாதிரி கதைகள் ஏ சென்டரோடு பெட்டிக்குள் ஓடிவிடும்.  ஆனால் அதையே  சினிமாவாக எல்லோருக்கும் பிடிக்கிற மாதிரி எப்படி தரலாம் என்பதை இந்த படத்தில் கற்றுக்கொள்ளலாம். 

தரமான தயாரிப்பாளராய் தமிழ் மக்களுக்கு இன்னுமொரு நல்ல படத்தையும் இயக்குநரையும் தந்திருக்கிறார் ஷங்கர்.  சிவாஜி பட வேலைகளையும் தாண்டி எப்படி தான் இரண்டு படங்களை  தயாரித்தரோ?  மேனேஜ்மன்ட் பற்று இவரிடம் கொஞ்சம் கற்றுக்கொள்ளலாம் போல. 

வெயில் அந்தி மாலைப் பொழுதின் சுகம்

பின்னூட்டங்கள்»

No comments yet — be the first.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: