jump to navigation

பிரிவோம் சந்திப்போம் – விமர்சனம் ஜனவரி 29, 2008

Posted by M Sheik Uduman Ali in Reviews.
Tags: , , ,
1 comment so far

சுற்றிலும் கற்றாழை, அவரைச் செடிகள் சூழ்ந்த கிராமத்து தார்ச் சாலையில் மருதை மர நிழலில் மெதுவாக சைக்கிளில் பயணிப்பது போலொரு சுகானுபவம் பிரிவோம் சந்திப்போம்.

பாட்டி, தாத்தா, நாத்தனார், மாமியார் என சுக துக்கங்களை பங்கு போடும் கூட்டுக் குடும்ப சூழலை விரும்பும் மனைவி; தனிமையான இல்லறத்தை விரும்பும் கணவன். இவர்களுக்கிடையேயான தாம்பத்யச் சதுரங்கத்தை ஆர்பாட்டமில்லாமல் அழகாக சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

சாமன்ய சம்சாரி, பொறுப்பான அதிகாரி என சேரனுக்கு ஏற்ற ஆனால் எல்லோர் மனதிலும் பதிந்த அரிதாரம். அலட்டிக் கொள்ளாமல் நடித்திருக்கிறார். வேலைக்கு போய் வந்ததும் அக்கடாவென உட்கார்ந்து டிவி பார்ப்பவரிடம் சினேகா பேசிக்கொண்டிருக்க அதை வேண்டா வெறுப்பாக கேட்டுக்கொண்டிருப்பார்; மனைவிக்கு என்னவோ ஏதோ என பதறி ஒன்றுமே சொல்லாமல் மானிட்டர் பண்ணும் நர்சிடம் சண்டை போடுவார். இப்படியாக மாறிவரும் குடும்ப சூழலில் உள்ள ஒரு யதார்த்தமான கணவனாக நடித்திருக்கிறார் இந்த கதை நாயகன்.

ஆற அமர உட்கார்ந்து எந்தவொரு குறுக்கீடுகளும் இல்லாமல் சினேகா நடிப்பதற்கேற்ற இல்லாள் பாத்திரம். என்னை விட்டால் ஆளில்லை என நடித்திருக்கிறார். குடும்பத்தினர் ஒவ்வொருவரின் குணாதிசயங்களை கண்டு சிலாகிக்கிறார்; தனிமை நோய் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவரை ஆட்கொள்வதை பூக்கள் வெடிப்பதை போல மிருதுவாக காட்டுகிறார். இப்படியாக கூட்டுக்குடும்பத்திற்கு ஏங்கும் தற்கால பெண்களுக்கு முரணான பாத்திரத்தில் ஜொலிக்கிறார் சினேகா. சொந்தக் குரலா அம்மணி?

pirivom.png
இவர்களை தவிர இன்னும் இரண்டு டஜன் பாத்திரங்கள். சிறப்பு என்னவென்றால் எல்லோரும் நம் மனதில் பதிந்து விடுவதான். டைட்டில் போடும் போதே ஒரு பேமிலி ஹையரார்கியல் சார்ட் போட்டு அசத்துகிறார்கள். மெளலிக்கு கன கச்சிதமான பாத்திரம்; அதை விட சேரனின் பெரியப்பாவாக வருபவர், தேவதர்ஷினி, சினேகாவின் அப்பா, சேரனின் தங்கை என நீளமான யதார்த்தப் படைப்புகள். எல்லோரையும் கிடைத்த இடைவெளிகளிலெல்லாம் தன் நடிப்பால் ஓரங்கட்டி விடுகிறார் சேரனின் பாட்டி. எல்லாவிதமான பாட்டி கேரக்டர்களும் இவருக்கு பொருந்திவிடுகின்றது.

பின்பாதியில் வரும் ஜெயராம் கலகலப்பாக வந்து போகிறார். நகரில் ஒரு கிளினிக் வைத்து கை நிறைய காசு பார்க்க ஆசைப்படாமல் அந்த மலைக்காட்டில் எல்லோருடனும் ஆசாபாசமாக பழகி மருத்துவம் பார்க்கும் நல்ல மனிதராக காட்சிகளை நிரப்பியிருக்கிறார்.

காரைக்குடி செட்டியார்களின் கல்யாணத்தை கண்முன் காட்டும் அப்பாடல் காட்சி ஒன்றே போதும் ராஜீவனின் கலையம்சத்திற்கு. யதார்த்தத்தை எங்கேயும் தவற விடாத அளவிற்கு அவ்வளவு அழகாக படத்தொகுப்பு செய்திருக்கிறார் சரவணா.

முன்பாதியில் காரைக்குடியின் பிரும்மாண்ட வீடும் கல்யாணமும்; பின்பாதியில் தேயிலைச்செடிகளை போர்த்தி குளிர்காயும் அட்டகட்டி என வரப்பிரசாதமாக கிடைத்ததால் பெரிதாக மெனெக்கடாமல் தன் காமிராவால் கொள்ளையடிக்கிறார் M.S.பிரபு.

அதிரடிதான் இவரின் ஸ்பெஷல் என்றாலும் வலிக்காத வாத்தியங்களில் வாஞ்சையாக திரைக்கதையை தடவி விட்டிருக்கிறார் வித்யாசாகர். சில சந்திப்பிழைகள் இருந்தாலும் சபாஷ். மனதில் பதியாவிட்டாலும் திரைக்கதையை நகர்த்த உதவும் சீரான பாடல்கள்.

மென்மையாக சொல்ல வேண்டும்; உருக வைக்க வேண்டுமென எந்தவொரு தோரணமும் கட்டாமல் நேரடியாக கதையை நகர்த்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் கரு. பழனியப்பன். குழந்தை மூச்சடைந்து இருப்பது; உங்க மனைவிக்கு மன நோய் என இவைதான் படத்தின் உச்சமான அதிரடிக்காட்சிகள். இப்போ என்னவாகுமோ, யார் எந்த குண்டை தூக்கி போடப்போகிறார்களோ என எந்தவொரு பதட்டமுமில்லாமல் பார்க்கலாம். பெரிதான நிகழ்வுகள் கூட அன்றாட வாழ்க்கையில் இழையோடி தரும் அதிர்வை கச்சிதமாக பிடித்து விசுவல் மீடியத்தை நோயுற்றதாக்கமால் நகர்த்திச் சென்றிருக்கிறார்.

சொல்ல வந்த கருத்தை கூட்டுக்குடும்பமா தனிக்குடும்பமா என சராசரி பட்டிமன்றமாக்காமல் பிழைக்க நெடுந்தொலைவு குடும்பத்தை விட்டு வந்து ஒண்டிக்குடுத்தனத்தில் டிவியாலும் சூழல்களாலும் எந்திரமயமாகி போன இல்லறத்தை அங்கிங்கு சுற்றாமல் நேர்கோட்டில் சொல்லியதற்கு சபாஷ் பழனியப்பன். அதை விட காரைக்குடி மக்களின் அசலான வாழ்க்கை முறைகளை வட்டார மொழி கலந்து சொன்ன விதம் அருமை.

நோய்க்கான மருந்தை மருத்துவர்களை அணுகாமலேயே வாங்கி சாப்பிடும் கலாச்சாரத்தை திருக்குறள் கலந்து ஜெயராம் சொல்லும் காட்சி உட்பட நோகடிக்காத வசனங்கள்.

கூட்டுக் குடும்பத்திலேயே இருந்ததினால் தனிமைக்கு சேரன் ஏங்கினாலும்; அவர்களை பற்றியே நினைக்காத அளவிற்கு சேரன் நடந்து கொள்ளுவது அவர் பாத்திரத்திற்கு முரணான ஒன்றாக தோன்றுகிறது.

கண்ணைக் கட்டி சாமி ரூமிற்கு கூட்டிச் சென்று குடும்பத்தினர் முன்னிலையில் முத்தமிடும் சேரன்; ஆபிஸில் அனைவரும் பிக்னிக் செல்ல சேரன் இப்படி கும்பல் வேண்டாமென்றுதானே இங்கு வந்தேன்; கடவுளுக்கு ஒரு ரூபாய் சேவிங்ஸ் போடும் சினேகாவின் டயலாக், பேங்கில் தான் மானேஜர், வீட்டில் கணவன் என மெளலியின் டயலாக்குகள் என ஆங்காங்கே இலக்கணப் பிழைகளும் உண்டு.

என்ன சொல்ல போகிறார்கள் என்று யோசிக்கும் அளவிற்கு நிதானமெடுத்து செல்லும் பின்பாதி சாம்பார் சாதத்தையே வெரைட்டி ரைஸாக வேகமாக சாப்பிடும் பாஸ்ட் புட் தமிழனை நிறையவே சோதித்து பார்க்கும். நெடுந்தூரத்திற்கு பரப்ப காட்சிகளில்லாமல் துணுக்குகளாக வந்து சேரும் காட்சிகளை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது எனத் தெரியாத நம்மாட்கள் படம் எப்படா முடியும் என புலம்புகிறார்கள்.

யதார்த்தமான மெல்லிய உணர்வுகளை படபடவென பாப்கார்னாக சொல்லுவது ஒரு ஸ்டைல். அதையே குளத்தில் காற்றின் தன்மைக்கேற்ப பயணிக்கும் காகிதக் கப்பலாய் அதன் வளைவு நெளிவுகளில் பயணிக்கச் செய்வது ஒரு ஸ்டைல்.

வேகமான வாழ்க்கை முறையில் நிதானமாக அதை ரசிக்க நீங்கள் ரசிக்க தயார் என்றால் இலக்கண மற்றும் சந்திப்பிழைகள் இருந்தாலும்

பிரிவோம் சந்திப்போம் – அழகிய வெண்பா.

பில்லா – விமர்சனம் திசெம்பர் 25, 2007

Posted by M Sheik Uduman Ali in Reviews.
Tags: , , ,
4 comments

எல்லா தமிழ் சினிமா ஹீரோக்களுக்கும் ஒரு மோகம் (அல்லது லட்சியம்) உண்டு.  அது சூப்பர் ஸ்டார் மோகம்.  அதற்காக ரஜினியின் சினிமா ஸ்ட்ரடஜியையோ, அவரது பெர்சனல் ஸ்டைலையோ பின்பற்றுவது பழக்கம்.  இதிலிருந்து மாறுபட்டு அவரது பிளாக் பஸ்டர் சினிமாவான பில்லாவை கையிலெடுத்து தனது இரண்டாவது இன்னிங்ஸை ஆரம்பித்திருக்கிறார் அஜீத்.  இதற்கு ஷாரூக்கின் டானும் அதன் பிரும்மாண்ட வெற்றியும் ஒரு காரணம்.

மைக்ரான் அளவிற்கு மூலக்கதையில் மாற்றம் செய்து உத்திகளையும் சுற்று சூழலையும் கொஞ்சம் நவீனப்படுத்தினால் அதுதான் அஜீத்தின் பில்லா.  ரஜினியின் பில்லாவுடன் ஒப்பிட்டு யாரும் விமர்சிக்கக் கூடாது என்ற படக்குழுவினரின் கவனம் பாராட்டுக்குரியது.

Billa

பரவலான ரசிகர்கள், நம்பகமான ஓபனிங் என எல்லாம் இருந்தும் எங்கேயோ மிஸ்ஸான அஜீத்தின் வலையில் விழுந்த சுறா இந்த பில்லா.  வெற்றி தோல்வி பற்றி யாரும் பேசிவிட முடியாத பங்களிப்பு.  மிகவும் ஸ்டைலிஷான பில்லா, குசும்புத்தனமான வேலு என எங்கேயும் ரஜினியை காப்பியடிக்காமல் செய்திருக்கிறார். “கேன் கேன்” என அவர் ஸ்டைலாக டீல் முடிப்பதும், சாகும் தருவாயில் காரில் பிரபுவுடன் தெனாவட்டாக பேசுவதிலும், அனாசயமாக காரை வழுக்கி ஓட்டுவதும் என ஜொலித்திருக்கிறார். சண்டைக் காட்சிகளில் ரசிகர்களுக்கு விருந்து வைக்கிறார். ஆனாலும், நடிப்பில் கொஞ்சம் துறுதுறுப்பையும், பேச்சில் கொஞ்சம் மாடுலேஷனையும் காட்டியிருந்தால் ரசிகர்களுக்கு வெறியேற்றியிருக்கலாம்.  தவறவிட்டுடீங்களே தல.

ரிடையர்டாகி வீட்டிலிருக்கும் வயதிலும் டூயட் பாடும் ஹீரோக்களுக்கு நடுவில் தன் வயதுக்கேற்ற பாத்திரத்தில் நடிக்க ஆரம்பித்திருக்கும் பிரபுவிற்கு இந்த படம் ஒரு மாறுபட்ட விசிட்டிங் கார்டு.  இன்னொரு அஜீத்தை பில்லாவாக தயார் செய்யும் போது இருவரும் அடிக்கும் நக்கல் ஒரு ஹைகூ.  இன்டர்போல் ஆபிஸராக ரஹ்மான். இவரின் பாத்திரப் படைப்பில் எந்தவொரு மாற்றமும் செய்யாததால் சுவாரஸ்யமில்லாமல் போய்விடுகிறது (அப்படியே இவரை பழைய பில்லாவில் தேங்காய் சீனிவாசன் செய்த கேரக்டரை செய்ய வைத்திருக்கலாம்).

படத்தில் ரகளையாக வருபவர் நயன்தாரா.  அம்மணியை ஹாலிவுட் ஏஞ்சலினா மாதிரி காட்டியிருக்கிறார்கள் (ஜொள்ளு வடித்து பேசவில்லை!).  அதற்கு கச்சிதமாக பொருந்தியிருக்கிறார் இந்த பல்லேலக்கா. அஜீத்தை போலீஸிடமிருந்து மீட்கும் அந்த காட்சி நயன்தாராவின் ஒரு சோற்று பதம். அடுத்தடுத்த வருடங்களுக்கான கால்ஷீட் இதற்குள் நிரம்பியிருக்குமே.

கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் கலகலக்கிறார் சந்தானம். நமீதா வந்து போகிறார்.

கலை இயக்குநரின் உதவியுடன் நீரவ்ஷாவின் ஒளிப்பதிவில் காட்சிக்கு காட்சி பிரும்மாண்டம் காட்ட முடிந்தாலும், கதை சூழலுக்கு தேவையான மிரட்டலும் அலட்டலும் இல்லாதது போன்ற உணர்வு  ஏற்படுகிறது. நீரவ்ஷாவின் ஒளிப்பதிவில் ஸ்ரீகர்பிரசாத்தின் படத்தொக்குப்பிற்க்கு ஆங்காங்கே “வாளால் ஒரு இன்பார்மரை வெட்டும் அஜீத், சண்டைக்காட்சிகள்” என சில சாம்பிள்கள் இருந்தாலும் நீளமான முன்பாதி இடைவேளையை ஏக்கமாக  எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

அதிரடியான பா.விஜய்யின் வரிகளுக்கு அலட்டலாக இசையமைத்திருக்கிறார் யுவன் ஷங்கர் ராஜா. “மை நேம் இஸ் பில்லா”, “செய் ஏதாவது செய்” என அழகான என்கவுன்டர்கள் என்றால் மற்ற பாடல்களில் சுமாரான யுவன். பில்லா தீம் மீயூஸிக் உட்பட பின்ணணியிசையில் தனக்கான பணியை கச்சிதமாக செய்திருந்தாலும் இன்னும் நிறைய செய்திருக்கலாமோ!?

ராஜ் கண்ணாவின் வசனங்கள் எப்போதாவது சில இடங்களில் ஷார்ப்பாக இருந்தாலும், பல இடங்களில் துருப்பிடித்து கிடக்கிறது.  இந்த மாதிரி படங்களுக்கு ஊசிப்பட்டாசாக இருந்திருக்க வேண்டாமா?

“பட்டியல்” படத்திற்கு பிறகு விஷ்னுவர்தனிற்கான இயங்கு தளம், வியாபாரத் தளம் மட்டுமில்லாமல் ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பும் ஷங்கருக்கு இணையாக உயர்ந்திருந்திருந்தது.  அஜீத்தின் பில்லா மூலம் தனக்கான ஒரு இடத்தை அழுத்தமாக பதித்திருக்கிறார்.  பாத்திரத் தேர்வுகள், கதையோட்டம் என அற்புதமாக மிரட்டியிருக்கிறார்.  தமிழில் ஹாலிவுட் தர ஆக் ஷனிற்கு அழகான ஆரம்பம் செய்திருக்கிறார்.

இந்த படக்குழுவினரின் பெரிய பிளஸும் மைனஸும் ஹிந்தி ஷாருக்கின் “டான்”.  கதையோட்டம் என்னவோ பழைய பில்லாவாக இருந்தாலும் இவர்களுக்கான இன்ஸ்பிரேஷன் “டான்” என்பது படம் நெடுக தெரிகிறது.  இன்ஸ்பைர் ஆனவர்களால் ஷாருக்கின் மிரட்டலான நடிப்பையோ, கெட்டிக்காரத்தனமான ஷார்ப் வசனங்களையோ, ஹாலிவுட் ரேஞ்சில் அமைக்கப்பட்ட பிரும்மாண்ட இசையையோ, காட்சிகளுக்கேற்ற களத்தையோ,  அதிரடியான திரைக்கதை மாற்றங்களையோ, முக்கியமாக அந்த படத்திலிருந்த நவீன தொழில்நுட்பத்தையோ தொட்டிருந்ததால் தமிழின் “கிராஸ் ஓவர்” சினிமாவிற்கான முதலாவது அடியை இந்த பில்லா எடுத்து வைத்திருக்கும்.

ஆனாலும்,  தமிழ் வணிக சினிமாவின் உலகளாவிய தரத்திற்கு இந்த படம் ஒரு ஆரம்பம்.

ஆனால், கதை, தேவையான பரபரப்பு, எதிர்பார்ப்பு, இதெல்லாம் விட சரியான தொழில்நுட்பக்குழு இருந்தும் தர வேண்டிய குவாலிட்டி மிஸ்ஸானதால்

பில்லா – அஜீத்தின் டயட் எடிசன்(Edition) “டான்.